De woningnood raakt veel verschillende mensen. Van jonge gezinnen die geen passende starterswoning kunnen vinden en senioren die moeilijk kunnen doorstromen naar een seniorenwoning tot volwassenen die noodgedwongen weer bij hun ouders moeten wonen. Hieronder vertelt Paco zijn verhaal. Hij reageerde iedere week op huurwoningen, zonder resultaat.
Paco in zijn appartement in Rotterdam-West
“Na mijn studie wilde ik graag een eigen huurwoning in Rotterdam. Toen woonde ik nog bij mijn vader. Ik had al een goede baan als pricing analist en een prima salaris voor een starter. Toch bleek het in mijn eentje bijna niet te doen om iets te vinden.
Ik heb ongeveer negen maanden gezocht. Iedere week reageerde ik op particuliere woningen, maar meestal werd ik niet eens uitgenodigd voor een bezichtiging. Als een woning online komt, zijn er heel snel ontzettend veel reacties. En bij sommige woningen was de inkomenseis zo hoog dat je eigenlijk twee huurders nodig had. Op een gegeven moment zat ik echt met mijn handen in het haar: hoe ga ik dit doen?
Uiteindelijk heb ik ontzettend veel geluk gehad. Een vriendin van mijn zus verhuisde naar Amsterdam en droeg mij voor bij haar huisbaas. Daardoor kon ik haar woning overnemen. Het is een kleine woning in Rotterdam-West, maar voor mij alleen is het meer dan genoeg en de huur is, voor Rotterdamse begrippen, heel betaalbaar.
Ook om me heen zie ik mensen die lang zoeken. Een goede vriend zoekt bijvoorbeeld samen met zijn vriendin. Ze werken allebei als zelfstandig fotograaf en zijn al maanden bezig. Ook zij vinden maar niets. Mensen die wél een woning vinden, regelen dat vaak via hun eigen netwerk. Als deze woning niet toevallig op mijn pad was gekomen, denk ik dat ik ook nog steeds aan het zoeken was.”