De woningnood raakt veel verschillende mensen. Van jonge gezinnen die geen passende starterswoning kunnen vinden en senioren die moeilijk kunnen doorstromen naar een seniorenwoning tot volwassenen die noodgedwongen weer bij hun ouders moeten wonen. Hieronder vertellen Jessica en Armando hun verhaal. Zij wilden graag een instapklare eensgezinswoning, maar kochten uiteindeljk een klushuis.
Jessica en Armando in de woonkamer van hun klushuis
“Anderhalf jaar geleden gingen we op zoek naar een huis. We zijn 37 en 36, kennen elkaar nu drie jaar en hebben een kinderwens. Jessica woonde eerst in Arnhem en verhuisde voor de liefde naar Leiden, maar nu willen we samen wat kopen. Al snel voelden we de urgentie: huizen worden elk jaar duurder en sparen schiet dan eigenlijk niet op. We wilden zo snel mogelijk instappen.
In het begin probeerden we het zelf, daarna schakelden we een aankoopmakelaar in. Dat was niet zo’n succes. Ook het vinden van goed hypotheekadvies was lastig. We hebben met meerdere adviseurs gesproken voordat iemand echt goed naar onze situatie keek. We werken allebei in loondienst, maar Armando werkt daarnaast als zzp’er. Ook een studieschuld speelde mee. Dat maakte alles ingewikkelder dan standaardgevallen.
Uiteindelijk hebben we veel zelf uitgezocht. We breidden ons zoekgebied uit en richtten ons op een klushuis, omdat instapklare eengezinswoningen vaak ver boven de vraagprijs werden verkocht. We maakten zelf een berekening en deden een bod, zonder de aankoopmakelaar. Tot onze verrassing werd dat geaccepteerd.
Wat ons het meest verbaasd heeft, is hoeveel onduidelijkheid er is. Je biedt vaak zonder te weten wat een woning werkelijk waard is. Mensen met kennis hebben daardoor een voorsprong. Meer transparantie en specialistisch advies had ons enorm geholpen.”