De woningnood raakt veel verschillende mensen. Van jonge gezinnen die geen passende starterswoning kunnen vinden en senioren die moeilijk kunnen doorstromen naar een seniorenwoning tot volwassenen die noodgedwongen weer bij hun ouders moeten wonen. Hieronder vertelt Carlo zijn verhaal. Hij woonde na zijn scheiding in een camper, maar woont nu in een appartement in Arnhem.
Carlo in zijn nieuwe woning in Arnhem
“Toen mijn vrouw en ik uit elkaar gingen, werd ik dakloos. Zij heeft een koopwoning en ik had de laatste paar jaar haar hypotheek betaald, maar ik kreeg niets. Het Leger des Heils raadde me aan om een hotelkamer te huren. Die kon ik niet betalen. Daarom heb ik drie winters in een camper gewoond. Soms was dat leuk, maar meestal was het ontzettend eenzaam en onveilig. De laatste winter was zo verschrikkelijk koud: tijdens sommige nachten vroor het zelfs binnen in de camper.
Ik ben ontzettend trots dat ik in Nederland woon, maar de afgelopen tijd voel ik me in de steek gelaten. Het is toch onvoorstelbaar dat we in een land leven waar jouw echtgenoot je dakloos kan maken? Toch zit het niet in mijn aard om moeilijk te doen en van alles te eisen. Tijdens mijn scheiding heb ik dat niet gedaan en nu doe ik dat ook niet. Het draait niet om mij. Heel veel mensen zijn op zoek naar een fijne woning en sommigen hebben het zwaarder dan ik. Dan is het toch logisch dat zij voorrang krijgen?
Drie maanden geleden ben ik naar Arnhem verhuisd. Hier heb ik een klein appartement kunnen kopen. Ik kom uit Haarlem, dus ik heb wel een andere baan moeten zoeken. In Haarlem kon ik in mijn eentje niets kopen. Arnhem is een fijne stad met een interessante geschiedenis, dus ik voel me hier wel thuis.”