De woningnood raakt veel verschillende mensen. Van jonge gezinnen die geen passende starterswoning kunnen vinden en senioren die moeilijk kunnen doorstromen naar een seniorenwoning tot volwassenen die noodgedwongen weer bij hun ouders moeten wonen. Hieronder vertelt Bianca haar verhaal. Bianca heeft bijna twee jaar lang in haar auto gewoond.
Bianca in haar auto
“Ik ben jaren geleden voor de liefde naar België geëmigreerd. Toen dat stuk liep en ik terug naar Nederland ging, kon ik geen woning vinden. Alles was anders. Ik heb een jaar op de bank bij vrienden geslapen. Het jaar daarop leefde ik met mijn twee honden in mijn auto. Er was natuurlijk weinig plek voor de honden. Ik voelde me een zwerfpaal en werd boos op instanties en politici die niet goed hielpen.
Ik heb veel gedaan om een woning te vinden. Ik stond ingeschreven bij Woonstad Rijnmond, reageerde bijna iedere dag op woningen en vroeg mijn hele omgeving om hun oren en ogen open te houden. Iedere keer als je wordt afgewezen, moet je jezelf bij elkaar rapen om op een volgende woning te reageren. Het was echt knokken. Deze maand teken ik het contract van een sociale huurwoning in Rozenburg, maar de afgelopen jaren hebben mij onnodig hard gemaakt. Ik heb er bijna geen woorden voor. Ik vind dat de overheid meer oog moet hebben voor woningzoekenden. Hoe kan het nou dat het zo lang duurt om een betaalbare woning te krijgen?”