In de Gemeente Ede wonen sinds 2018 ruim 70 statushouders op kamers, verdeeld over 26 woningen. Daarmee laat Ede zien hoe je de bestaande woningvoorraad slimmer benut. In de video delen de gemeente, woningcorporatie Woonstede en een bewoner hun ervaringen. Wat levert woningdelen op? Wat vraagt het van betrokken partijen? En hoe zorg je dat het goed werkt voor bewoners én de buurt?
Sinds 2018 huisvesten wij alleenstaanden en alleengaande statushouders kamergewijs. Dat betekent dat er meerdere statushouders samenwonen in één woning.
Wij huisvesten op dit moment 70 alleengaande in 26 woningen. Hadden wij die woningen niet verkamerd, dan hadden die zeventig alleengaande in zeventig woningen gewoond. Dat betekent dus dat er andere woningen beschikbaar blijven voor de rest van het aanbod. Dat kunnen andere urgenten zijn, maar het zijn natuurlijk ook gewoon de reguliere woningzoekenden.
We hebben lang moeten wachten in het AZC. En toen kreeg je die brief van Woonstede waarin stond dat we een huis hadden. In mijn geval was mijn huisgenoot een vriend uit het AZC. Ik kende hem al drie jaar voordat ik hierheen kwam. We hadden het geluk dat we hetzelfde huis hadden.
Wat we in de loop van de jaren hebben geleerd, is dat het belangrijk is om te kijken naar: kunnen mensen ook goed met elkaar samenleven? Welke achtergronden hebben mensen? Past dat bij elkaar? Rekening houden met doelgroepen. Wij hebben een woning uitsluitend voor vrouwen, om de begeleiding goed op orde te hebben. En dat we gewoon dingen moeten doen.
Vandaag ontvangen we allerlei collega’s uit gemeentes en woningcorporaties om hen meer te vertellen over woningdelen. Wij doen dit in Ede samen met Woonstede al sinds 2017 en wij willen graag andere gemeentes en woningcorporaties vertellen over hoe wij dat doen, zodat we hen tips kunnen geven om hier ook zelf mee aan de slag te gaan.
Ik hoor van andere gemeentes dat de woningcorporaties soms niet heel soepel zijn, dat de financiën soms een probleem zijn. Iedereen heeft zijn eigen huurovereenkomsten en de kostendelersnorm, waardoor het allemaal wat lastiger is. De eerlijke boodschap is dat het niet altijd rozengeur en maneschijn is en dat het echt niet altijd makkelijk is. Maar doordat we met elkaar samenwerken, kunnen we toch iets heel moois neerzetten.
Wat wij graag mee willen geven is: hoe pak je dit nou op met elkaar? En hoe belangrijk het is om dit in een ketenverband te doen. Wij doen het met de woningcorporatie, maar ook met een aanbieder die bijvoorbeeld de ambulante begeleiding doet.
De woonbegeleiding is bedoeld om het gat op te vullen tussen de belevingswereld van de statushouder die kamergewijs wordt gehuisvest en de verwachtingen die er zijn. Het doel is om hen mee te nemen in wat normaal is. Hoe ga je om met je buren? Welke verhoudingen horen daarbij? Hoe gaan we eigenlijk met elkaar om in Nederland? Daar dragen wij met de woonbegeleiding aan bij, om de belevingswereld van de kamergewijze bewoner dichter bij de norm te brengen.
Ik denk dat bijeenkomsten zoals die hier vandaag in Ede bij Woonstede zijn georganiseerd echt een mogelijkheid zijn om je vragen te kunnen stellen en te horen waar je tegenaan loopt als gemeente, als woningcorporatie en bij de begeleiding van deze groep statushouders. Ik denk dat het echt heel positief is.
Wat ik meeneem van vandaag is de communicatie naar bewoners toe. Dat doet Woonstede samen met de gemeente heel expliciet: vooraf goed communiceren en de buurt erbij betrekken. Dat is iets wat wij mee gaan nemen naar Apeldoorn om beter te doen.